ਤਾਜਾ ਖਬਰਾਂ
ਮੇਰਠ, 25 ਮਾਰਚ-22 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਮੁਸਕਾਨ ਨੇ ਸ਼ਾਰਦਾ ਰੋਡ ਤੋਂ 800 ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਦੋ ਚਾਕੂ ਖਰੀਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਸਾਹਿਲ ਨੇ ਸੌਰਭ ਨੂੰ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਰਿਹਰਸਲ ਕੀਤੀ। ਮੁਸਕਾਨ ਨੇ ਕਤਲ ਲਈ ਇੱਕ ਰੇਜ਼ਰ ਵੀ ਖਰੀਦਿਆ। ਸੌਰਭ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਚਾਕੂ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁਸਕਾਨ ਨੇ ਰੇਜ਼ਰ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਗਲਾ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਹਿਲ ਨੇ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਕਤਲ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਰੇਜ਼ਰ ਵੀ ਬਰਾਮਦ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਫੋਰੈਂਸਿਕ ਟੀਮ ਨੂੰ ਰੇਜ਼ਰ 'ਤੇ ਸੌਰਭ ਦੇ ਖੂਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਸਾਹਿਲ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਨੇ ਨਵੰਬਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੌਰਭ ਰਾਜਪੂਤ ਦੇ ਕਤਲ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਮੁਸਕਾਨ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਸੌਰਭ ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਵੀਜ਼ਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੁਬਾਰਾ ਵੀਜ਼ਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੌਰਭ ਲੰਡਨ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪੀਹੂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੀਹੂ ਦੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਲਈ ਆਨਲਾਈਨ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਸਕਾਨ ਨੇ ਸੌਰਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੰਡਨ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੁਸਕਾਨ ਸੌਰਭ ਨਾਲ ਲੰਡਨ ਜਾਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਸਾਹਿਲ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਦੌਰਾਨ ਮੁਸਕਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਡਰੰਮ ਵਿੱਚ ਲਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਮਿੱਟੀ ਪਾ ਕੇ ਇੱਕ ਪੌਦਾ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ। ਲਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਗੰਦਗੀ ਨਿਕਲਣ ਕਾਰਨ, ਡਰੱਮ ਵਿੱਚ ਸੀਮਿੰਟ ਪਾ ਕੇ ਸੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਤਾਂ ਜੋ ਲਾਸ਼ ਦੀ ਬਦਬੂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਆਵੇ। ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਸਬੂਤਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੁਸਕਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਲਈ ਉਹ ਸੌਰਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸਾਹਿਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਹਿਲ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਹਿਲ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਨੈਪਚੈਟ 'ਤੇ ਚੈਟ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਮੁਸਕਾਨ ਉਸ ਲਈ ਸਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੌਰਭ ਨੂੰ ਮਾਰੋ ਅਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਨੂੰ ਲੈ ਆਓ। ਆਪਣੀ ਮਰੀ ਹੋਈ ਮਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਸਾਹਿਲ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੌਰਭ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਤਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵੇਂ ਹਿਮਾਚਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਸੌਰਭ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪੀਹੂ ਲਈ ਉਸਦੇ ਜਨਮਦਿਨ 'ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਖਰੀਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਵੀ ਵਾਇਰਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਸੌਰਭ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਪੀਹੂ ਲਈ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਈ ਹੋਰ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਵੀ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਸਕਾਨ ਨੱਚਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
Get all latest content delivered to your email a few times a month.
